Søk

forgårs

forgårs 
substantiv
BØYNINGubøyelig
UTTALE[få´rgårs]Uttale-veiledning
ETYMOLOGI
første ledd for-, annet ledd genitiv av går etter mønster av aftes, se aften, og morges, se morgen; jf. dansk forgårs, svensk förrgår, tysk vorgestern
BETYDNING OG BRUK
UTTRYKK
i forgårs
 | iforgårsRiksmålsform
(på) dagen før i går
  • i hele forgårs
  • i forgårs aftes
     (Henrik Ibsen: En folkefiende 151)
  • iforgaars bank og strips igaar!
     (Henrik Wergeland: Samlede Skrifter VI 216)
  • i forgårs, da jeg støtte på ham i en bokhandel, betrodde han meg at han nettopp hadde fått et dikt i retur
     (Elin Brodin og Henning Hagerup: De dødes språk LBK)
  • i forgårs så jeg en pike som var så søt
     (Jo Nesbø: Flaggermusmannen LBK)
  • foreldet
     
    en liden regnskur i forgaar aftes
     (Henrik Wergeland: Samlede Skrifter III,3 562)